Koropó language

Koropó
Coropó
Native toBrazil
RegionMinas Gerais
EthnicityKoropós
Eraattested 1818
Macro-Gê
Language codes
ISO 639-3xxr
Glottologcoro1248

Koropó (Coropó) is an extinct language of eastern Brazil. It has been variously classified as a Maxakalían or a Purian language.

Classification

Although Silva Neto (2007) had assumed Koropó to be a Purian language,[2] Nikulin (2020) classifies Koropó as Macro-Jê (Maxakalían branch).[3]

Geographical distribution

In the 18th century, Koropó speakers lived with Coroado Puri speakers along the Pomba River in Minas Gerais.[4]

Documentation

Koropó is attested by two word lists collected by German explorers in the early 1800s:[4]

  • Eschwege (2002: 122-127), 127 words collected in 1815
  • Schott (1822, pp. 48-51), 55 words collected in 1818[5]

Phonology

Consonants

Consonants of Koropó[6]
Bilabial Alveolar Palatal Velar
Plosive/Affricate voiceless p t k
voiced b
Nasal m n ɲ
Sibilant ʃ
Approximant ɾ j

Vowels

Koropó has a 5-vowel system.[6]

Front Central Back
Close i u
Mid e o
Open a

Vocabulary

[7]

(Sch) indicates words collected by Schott (1822).

Latin Koropó
Abi! ga-um
aer, ventus naran djota
aethiops tchsaktabn
albus, a, um quattá, gautháma (Sch)
altus, a, um pe-eôá
amare neka-ni-teu
anima oitame
animal orug
aqua teign
arbor mai-man-kroá, mebn (Sch)
arcus ocsoy, kokschaign (Sch)
avis tignam
auris cólim, kohrign (Sch)
bibere sóme
bibo eigna-schópta (Sch)
bonus, a, um terankâ (poranga-tupi)
branchium tschambrim
cantare gangré
capilli itsché
caput pitao, ibdaign (Sch)
cera bakidsäi (Sch)
caro, rnis egneine
chorda arcus kokschaid – schidn (Sch)
cito ga-hoy-pâ
cor, dis ekké
cornu koli
cras herinante
culter tschitschayng
da mihi ga pû
dentes shcorim, shorign (Sch)
deus tupan, tophún (Sch)
diabolus daimon – injauran (Sch)
digitus nhatschuman
dormire mamnom
edere mankshina
edamus! mugnadshi (Sch)
ego eign
esnrio, mak, bagn chruan (Sch)
falsus, a, um (non versus) schitá
filia ecto-boëmm
filius meus est ectogn-hún (Sch) ecton, ectogn (Sch)
flavu, a, um tchaitakáma (Sch)
fluvius cuang
folium tschuptsché (Sch)
frater eschatai
frigidus, a, um ischektáme
frons, tis Polé
frutus memptâ
fulmem, tonitru te-pu-po-ne
habeo papa
habesne sagittam ? nek, pa padn pá ? (Sch)
non habeo brok po (Sch)
herba schapuco
heri kaya
hodie hohra
homo albus chaiobn (Sch)
femina albus chaiobn-bai (Sch)
sum homo albus ekta chraiob-hún (Sch)
ignis
illi, hi uamtschone
is, ille mam
infans schapô-ma
infra auwé
jugulum tschitá-ne
lac endjoctane
lapis Nam
lignum
lingua tupé
loquor eignahgnbá (Sch)
luna nasce
lux posêem
mamma muliebris tschoktadn (Sch)
viri puará (Sch)
manus schambri, tschambrim, schambrign (Sch)
mater ectan, aián (Sch)
meus, a, um eign, junhún (Sch)
mons pré-hereu
mori ninguim
mulier boëman
multum anguim, ipaignje (Sch)
nasus schirong
niger, a, um uanán (Sch)
nihil tschi
nos eig-mam, eign-mun (Sch)
nox merindan
oculus uálim, chuarign (Sch)
os, oris ischoré
ovum téme
parvus, a, um tugnapâ
pater ecta, ektagn (Sch)
patera cucurbitina tustschay
pellis tschamnakdsai (Sch)
pluvia teign
pollex tschambrim, chriúna (Sch)
profundus, a, um doê-papa
radix mempshinta
ruber, a, um mukerurú, aluchruruma (Sch)
sabulum cüi-füi
sagitta pahn, padn (Sch)
sane, recte ja
sanguis icu
securis kfuin, gchuagn (Sch)
serpens kanján (Sch)
serra chmekonditschina (Sch)
sicera uanitim.
sidera djuri
sol nascéun
supra pêwa
sylva mebndai (Sch)
tarde pam-me-pâ
terra hâme
tu nime-nen (Sch)
tu us nen-junhún (Sch)
domus, tugurium schéh-me
veni huc ga-nam
verus, a, um pserunhun (Sch)
venter itschin
vesti mebdshidn (Sch)
vir goaï-man
vos jang-yaúme
1 man, ipaïgn (Sch)
2 gringrim, alinkrin (Sch)
3 patepakon, patapakun (Sch)
4 pate-pe-meschê, patapamasé (Sch)
5 schambri-tschitta
10? tschambrindaine
Canis tsoktóme
Felis schapé
Gallus tschefuame
Sus tekenam
Blatta orientalis ingrinngrin (Sch)
Psittacus ara kakágn (Sch)
mandioca kôn
potio fermentata e mandioca velzea kotkusscháuuid (Sch)
Tabacum aptschign
Zea mays tschumnam

References

  1. ^ Hammarström, Harald; Forke, Robert; Haspelmath, Martin; Bank, Sebastian, eds. (2020). "Koropó". Glottolog 4.3.
  2. ^ Silva Neto, Ambrósio Pereira da Silva. 2007. Revisão da classificação da família lingüística Puri. M.A. dissertation, University of Brasília.
  3. ^ Nikulin, Andrey. 2020. Proto-Macro-Jê: um estudo reconstrutivo. Doctoral dissertation, University of Brasília.
  4. ^ a b Ramirez, H., Vegini, V., & França, M. C. V. de. (2015). Koropó, puri, kamakã e outras línguas do Leste Brasileiro. LIAMES: Línguas Indígenas Americanas, 15(2), 223 - 277. doi:10.20396/liames.v15i2.8642302
  5. ^ Schott, Heinrich Wilhelm. 1822. Tagebücher des K.K. Gärtners in Brasilien. vol. 2. Brünn.
  6. ^ a b da Silva Neto, Ambrósio Pereira (2007). Revisão da classificação da família lingüística Purí (PDF) (Master's thesis). Brasília: Universidade de Brasília.
  7. ^ von Martius, Carl Friedrich Philip (1867). Wörtersammlung Brasilianischer Sprachen. Beiträge zur Ethnographie und Sprachenkunde Amerikas zumal Brasiliens. Vol. II. Leipzig: Friedrich Fleischer.