Church of the Intercession, Buchach

Church of the Intercession
Церква Покрови Пресвятої Богородиці
Location
LocationBuchach
Shown within Ternopil Oblast
Coordinates49°3′48″N 25°22′35″E / 49.06333°N 25.37639°E / 49.06333; 25.37639

Church of the Intercession (Ukrainian: Церква Покрови Пресвятої Богородиці) is a historic Greek Catholic parish church in the shape of a Greek cross in Buchach, in the Ternopil Oblast. An architectural monument of national importance.[1]

History

On 5 September 1755, the owner of Buchach, Mikołaj Bazyli Potocki, recorded a foundation for the church.[2] His foundation was multiplied on 5 September 1784, by the subsequent owner of Buchach, Jan Potocki, starosta of Kaniv.[3]

The present brick church (temple) was erected around 1755 or 1764 from the foundation of Mikołaj Bazyli Potocki. It was built next to the old wooden church (which already existed in 1708[4]) in the former suburb of Buchach.

The church was destroyed by fire on 26 July[5] or 29 July,[6] 1865.[7]

Polish scientist, dr. hab. Jan K. Ostrowski (currently the director of the Royal Wawel Castle) claimed that its architect was Szilcer,[8] who, according to Sadok Barącz, was the commandant of the Stanislawów fortress and the builder of Armenian churches in Ivano-Frankivsk[9] and Tysmenytsia.[10] Ukrainian scientist Mykhailo Stankevych suggested that Bernard Meretyn might have been its architect.[11]

Jan K. Ostrowski believed that the author of the figures in the church was an artist – one of the members of the Buchach workshop, who made the figures in the side altars of the Church of the Assumption in Buchach and, possibly, the deacon's doors (gates) of the iconostasis of the church.[12] This researcher also assumed that Antoni Sztyl was probably the author of the figures of the main altar in the church.[13]

Ukrainian researcher and sculptor Dmytro Krvavych believed that Mykhailo Filevych was the author of the figures in the main altar of the church. This researcher also agreed with the attribution that Franciszek Olędzki should be considered the author of the sculptures on the deacon's gates of the church's iconostasis. At the same time, Krvavych believed that Olędzki had implemented the design of Johann Georg Pinsel, who supervised its implementation.[14]

The main altar has two interchangeable icons.

In 1990, during excavation work aimed at recovering bells from the basement of the Orthodox church, the remains of 148 people (including children) – victims of the NKVD – were found there. The victims were buried in a tomb next to the church.

References

  1. ^ Лист Тернопільського обласного центру охорони та наукових досліджень пам'яток культурної спадщини № 326 від 20 жовтня 2021 року.
  2. ^ Sadok Barącz, Pamiątki buczackie, s. 142-143.
  3. ^ Sadok Barącz, Pamiątki buczackie, s. 143-144.
  4. ^ Ihor Skoczylas. Недатований реєстр духовенства, церков і монастирів Львівської єпархії за владицтва Йосифа Шумлянського. 2000, s. 536, 565.
  5. ^ Роман Лукань ЧСВВ, Причинки до історії Бучацьких шкіл. [W:] Записки Чину Святого Василія Великого, T. IV. Wyp. 3—4, s. 755—772. [dostęp 2016-12-28]
  6. ^ Sadok Barącz, Pamiątki buczackie, s. 37.
  7. ^ Sadok Barącz, Pamiątki buczackie, s. 144.
  8. ^ Jan K. Ostrowski, Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii w Monasterzyskach w: Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego. Praca zbiorowa. T. IV. Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury, Drukarnia narodowa 1996, 402 il., s. 92. seria Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej. Cz. I. ISBN 83-85739-34-3
  9. ^ S. Barącz, Pamiętnik dziejów Polski, Lwów, 1855, s. 243.
  10. ^ S. Barącz, Rys dziejów ormiańskich, Tarnopol : Nakł. Komitetu budowy Kościoła ormiańskiego w Czerniowcach 1869, s. 173–174.
  11. ^ Михайло Станкевич, Бучач та околиці, s. 76.
  12. ^ Jan K. Ostrowski, Z problematyki warsztatowej i atrybucyjnej rzeźby lwowskiej w. XVIII [W:] Sztuka Kresów Wschodnich: materiały sesji naukowej, 1994, nr 1, s. 86. [dostęp 2016-12-28].
  13. ^ Jan K. Ostrowski, Z problematyki warsztatowej i atrybucyjnej rzeźby lwowskiej w. XVIII, 1994, nr 1, s. 87. [dostęp 2016-12-28].
  14. ^ Дмитро Крвавич, Українська скульптура періоду рококо [w:] Записки Наукового товариства імені Шевченка. Праці Комісії образотворчого та ужиткового мистецтва. T. 236 (CCXXXVI). Львів, 1998, s. 151. [dostęp 2016-12-13].

Bibliography

  • Sadok Barącz: Pamiątki buczackie. Lwów: Drukarnia Gazety Narodowej, 1882, 168 s., s. 140-144. [dostęp 2016-12-13]
  • Anna Sylvia Czyż, Bartłomiej Gutowski: Cmentarz miejski w Buczaczu. Warszawa: drukarnia Franczak (Bydgoszcz), 2009, 208 s., 118 il., seria: Zabytki kultury polskiej poza granicami kraju seria C, zeszyt 3. ISBN 978-83-60976-45-6.
  • Adolf Władysław Inlender: Illustrirter Führer auf den k.k. Österr. Staatsbahnen für die Strecken...
  • Михайло Станкевич: Бучач та околиці. Lwów: СКІМ, 2010, 256 s., іl. ISBN 966-95709-0-4 {{isbn}}: Check isbn value: checksum (help).
  • Оксана Чорній. 250-літній ювілей Покровецької святині. „Нова доба”, Buczacz, 27 (8545), 5 lipca 2013, s. 1, 4.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.